De Showbizzmoord, de zoveelste justitiële dwaling

Gisteren heeft het gerechtshof in Den Haag uitspraak gedaan in de herziening van de zogenaamde ‘Showbizzmoord’, deze herziening volgde op een beslissing van de Hoge Raad dat de zaak uit 1984 moest worden heropend. In deze zaak ging het om de moord op platenbaas Bart van der Laar in 1984, een vooraanstaand figuur in de Nederlandse muziekindustrie van die tijd. In 1984 is Martien Hunnik voor de moord op van der Laar veroordeeld tot 2 jaar cel en TBR, wat nu TBS zou heten.Zijn veroordeling was mede gebaseerd op een bekentenis die hij ten overstaan van de opsporingsambtenaren had afgelegd, later heeft hij deze bekentenis weer ingetrokken. Het Haagse gerechtshof is van oordeel dat de door Hunnik afgelegde bekentenissen niet betrouwbaar zijn en niet gebruikt kunnen worden voor het bewijs. Voor het overige is er in feite geen substantieel bewijs dat een direct verband legt tussen de Hunnik en het gepleegde misdrijf.

Martien Hunnik werd dus, 35 jaar nadat Bart van der Laar werd vermoord, vrijgesproken.

Wat is justitiële dwaling

Screen Shot 2016-06-15 at 12.27.59Een justitiële dwaling is een rechterlijke dwaling of een eenzijdige dwaling van een openbaar aanklager of de jury, waarbij iemand op wie geen schuld rust langdurig wordt vervolgd. Een justitiële dwaling is vaak het resultaat van tunnelvisie aan de kant van het Openbaar Ministerie, zo ook in het geval van Martien Hunnik. De belastende verklaring die door hem werd afgelegd was feitelijk het enige bewijs dat het OM had om de verdachte en de moord aan elkaar te linken. Ondanks dat er geen ander bewijs was, en Hunnik de verklaring later weer introk, bleef de openbaar aanklager vasthouden aan deze versie van de gebeurtenissen. Door zich volledig op die, mogelijk valse, verklaring van Hunnik te richten sloot het OM de ogen voor alles wat in strijd was met deze lezing van de feiten. En een justitiële dwaling was geboren.
Het zou niet de eerste keer zijn dat het OM zich heeft vastgebeten in de verkeerde verdachte, en zeker niet de laatste. In de afgelopen jaren zijn er een groot aantal dwalingen aan het licht gekomen, niet in de laatste plaats door ontwikkelingen op het gebied van forensische wetenschap.

Lucia de Berk

Lucia de Berk is een Haagse verpleegkundige die tot levenslang werd veroordeeld voor zeven moorden en drie pogingen tot moord tijdens het uitoefenen van haar functie. Haar veroordeling steunde voor een belangrijk deel op door verschillende experts omstreden statistische redeneringen.Na een advies van de ‘Commissie evaluatie afgesloten strafzaken’ in 2007, is de strafzaak heropend. Op 14 april 2010 is de Haagse verpleegkundige definitief vrijgesproken van de zeven moorden en de drie pogingen daartoe. “In alle gevallen kan men spreken van natuurlijk overlijden”, aldus de uitspraak. In deze zaak zou de rechter en aanklager zich te veel hebben laten leiden door statistiek, en minder door feiten en omstandigheden.

Schiedammer parkmoord

Op 22 juni 2000 werd de tienjarige Nienke Kleiss in het Beatrixpark in Schiedam om het leven gebracht. Haar elfjarige vriendje Maikel, met wie zij in het park aan het spelen was, werd neergestoken. Dit misdrijf wordt doorgaans als de Schiedammer parkmoord aangeduid, hoewel de dader is veroordeeld voor doodslag, dus niet voor moord.

Voor de doodslag op Nienke en het neersteken van Maikel werd eerst de verkeerde persoon veroordeeld: De Vlaardinger Cees B. heeft na een aanvankelijke valse bekentenis steeds volgehouden onschuldig te zijn. Door een bekentenis van Wik H. werd na vier jaar duidelijk dat Cees B. het niet gedaan kon hebben. Hij heeft ruim vier jaar vastgezeten en is gedeeltelijk gerehabiliteerd. Cees B. is echter nooit expliciet onschuldig verklaard, ook al is Wik H. inmiddels voor het begaan van het misdrijf veroordeeld.

Puttense moordzaak

In 1994 werd de 23-jarige stewardess Christel Ambrosius vermoord aangetroffen in het huis van haar grootmoeder op de Veluwe. Hiervoor arresteerde de politie vier mannen die dat weekend door het bos waren gereden met hun groene Mercedes. Hoewel het DNA van op het slachtoffer aangetroffen sperma niet van een van hen was, werden Wilco Viets en Herman Dubois hiervoor toch tot 15 jaar gevangenisstraf veroordeeld. Na een herzieningsverzoek werden zij in april 2002 vrijgesproken van de moord. Ze hadden hun straf toen al geheel uitgezeten. In 2008 is een verdachte opgepakt die in 2009 voor deze moord is veroordeeld tot 15 jaar gevangenisstraf.

Posted in Juridisch Nieuws, Strafrecht and tagged , , .

Milan van Boheemen

Ervaring en interesse in zowel recht als internet heeft bijna vanzelfsprekend geleid tot het oprichten van Legalee.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *